NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Przyciemniam światła
W fotelu zasiadam
Papierosowy dym
W górę się skrada
Ściany pokoju
Pokrywa cień
Przychodzisz do mnie we śnie
Dym zmienia się w schody
Schodzisz po nich, miła ma
Wpadasz w me ramiona
Niech ta chwila wiecznie trwa
Czy śpię, czy też nie
Wspomnienie przy mnie jest
Przychodzisz do mnie we śnie
Sufit nad nami
Rozbrzmiewa dźwiękami
Tańczymy, nie trzeba nam słów
Kochana, serce me
Do ciebie się rwie
Swą miłość wyrażam znów
Papieros mnie pali
Powracam na jawę
Dłoń jest cała
Tylko serce krwawi
Lecz dobrze to wiem
Że zobaczę jeszcze cię
Gdy przyjdziesz do mnie
We śnie
Dwie dychy na plusie czy minusie?
Czy to ważne?
Tak. Wciąż wpłacasz na cele dobroczynne.
Ona by tego chciała.
Barry, idziemy!
Mam złe wieści.
To jeszcze nic pewnego,
ale właściciele restauracji chcą współpracować
z parkingowymi z baru obok.
To ludzie z firmy.
Od kiedy?
Od tego weekendu.
Przykro mi.
W porządku.
Coś wymyślę.
Mógłbyś poprosić Margot.
To byłaby nasza ostatnia rozmowa.
Barry pojeździ dzisiaj ze mną.
Wieczorem zrobię kilka kursów na lotnisko.
Pożyczę ci coś w przyszłym tygodniu.
Dante potrzebował pieniędzy na naprawę wozu.
Sam miał ją opłacić.
Awaria była poważniejsza.
Albo kłamał.
Kto wie?
W tym cały problem.
Wstawaj!
Zjedz płatki!
Hałas jak na imprezie.
- O której jest spotkanie? - Za godzinę.
Szlag.
Będzie dobrze.
Nie trać wiary.
Jeśli codziennie wstajesz lewą nogą,
powinieneś przestawić łóżko.
Może to nie problem z łóżkiem, tylko z widokiem?
Nadal jesteś zły?
Pamiętam tego kolesia!
Jak ci było na imię? Czekaj...
Benny? Nie, Bubbles!
- Nie. - Bubbles!
Barry!
- Właśnie! - Kończ śniadanie.
Dziękuję.
Zerwałeś strunę! Znowu grasz?
Potrzebujesz czegoś?
Chciałem się przywitać.
I to zrobiłeś.
Czyli...
tak będziemy rozmawiać?
Wybieram się dzisiaj z synem na spotkanie
z grupą urzędników z opieki społecznej,
bo spieprzyłeś nam życie.
Owszem, tak będziemy rozmawiać.
Stopa.
- Stopa. - To nie ta!
Dawaj drugą.
Porozmawiamy dzisiaj o bezpieczeństwie Barry’ego w domu.
Według raportu pani Kassem,
to, że Barry samotnie opuścił szkołę,
było odosobnionym przypadkiem.
Zapewniam pana,
że jeśli to prawda,
o wszystkim zapomnimy.
Musimy jednak dokończyć śledztwo,
by upewnić się, że syn będzie bezpieczny w pana domu.
Pan Hughes udowodnił, że dba o Barry’ego.
Jako parkingowy i kierowca zarabia około 1000 dolarów tygodniowo.
Jego ciotka i kuzynka mieszkają obok
i udzielają mu wsparcia.
Więc skąd prośba o plan działania?
Pan Hughes i jego syn są po przeprowadzce.
Dziecko wymaga dodatkowego wsparcia w okresie przejściowym.
Chodzi już na zajęcia do świetlicy.
Szkoła nie oferuje niczego więcej.
Jakiś pomysł?
Moses Martin ma wolne miejsce.
Czy Barry gra w piłkę?
Sam.
Sam?
Jezu. Co jest?
Super.
- Wiem, że cię to przytłacza. - Mało powiedziane. Czuję się...
Szlag.
Zwykle jestem bardziej ogarnięty.
Coś musiało pójść nie tak.
To ważne spotkanie.
Nim pójdziesz, chciałabym omówić nasz plan.
Barry będzie trenował z Wilkami z Watts po szkole i w weekendy.
W tygodniu będzie odbierał go trener,
w niedziele ty musisz go wozić.
- Dobra. - Podpisz.
Nie martw się.
Wielu rodziców pracuje do późna.
I nie wychowuje własnych dzieci. Ja taki nie jestem.
Mam rodzinę.
Mieli mi pomóc, bym nie skończył tutaj.
Za jakiś miesiąc będziesz miał spokój.
- Już się nie zobaczymy. - Świetnie.
Przy okazji...
Masz jakieś szanse na większe wpływy?
- Może odzyskasz straconą posadę? - Nie.
Wyższe dochody byłyby znakiem, że się starasz.
Niższe mogą stać się problemem.
Jeszcze jedno.
Twój kuzyn, Dante Mendoza.
Jest pod dozorem kuratora.
Do zamknięcia twojej sprawy nie może przebywać sam z Barrym.
- Zrozumiano? - Tak.
Podpiszę się pod tym.
- Tato! - Hej!
Jutro o 11.00 w liceum Locke.
- Zapisać adres? - Wiem, gdzie to jest.
Wielkie dzięki.
Panno... Pani...
Panno.
Pani...
- Dla ciebie Joanna. - Dobrze.
Dziękuję, Joanno.
- Pa. - Pa, Joanno!
Pa, Barry!
Zrobię kilka kursów z lotniska. Wrócę o północy.
KONTO ZAWIESZONE
Co, do cholery?
KIEROWCA ZABRAŁ DZIECIAKA
Co?
Co się stało?
Spieprzyłem coś.
PRZYJMIE CIĘ Z POWROTEM.
WYSTARCZY, ŻE POBŁAGASZ.
Trzeba mieć jaja, żeby prosić o powrót po zwolnieniu.
Tak, ja...
Ale praca w IT wymaga niezłomności.
Racja, brachu?
Moja etyka pracy pozostawiała wiele do życzenia.
Brałem na siebie za dużo obowiązków.
Ale zapewniam, że moje problemy z synem
zostały rozwiązane.
Dałeś mu imię po Obamie.
Lepszego prezydenta nie mieliśmy.
- Właściwie to... - Będę szczery.
Wszyscy dotychczasowi kandydaci to ofiary losu.
Nie jesteś geniuszem, ale wszystko łapiesz.
Po co mam uczyć jakiegoś idioty rzeczy,
które ty już potrafisz?
Dziękuję.
Co powiesz na okres próbny?
Wrócisz za dwa tygodnie
i pomyślimy.
- Super. - Pensja będzie niższa niż poprzednio.
- W porządku. - Dobra.
Witaj z powrotem.
Kadrom nie spodobało się wylanie czarnego.
A tacy jak ty wciąż szukają roboty.
No dobra.
Możesz już puścić.
Nie wierzę, że to zrobiłeś!
To było super! Czekaj!
Nie wiem, po co tu przyszedłem.
Wiemy już, żeby cię nie wkurzać.
Kurwa!
Nie wiem, co robić.
Co jest?
Mówiliśmy ci o przesłuchaniach dla kompozytorów.
Nikogo nie znaleźli. We wtorek powtórka.
Będziesz tam.
Nie do końca ty.
Zgłosiliśmy cię pod pseudonimem.
Mas? „Więcej”?
„Sam” od końca, ale twój pomysł jest lepszy.
- Tak nie można. - Wpisaliśmy cię do czyjegoś terminarza.
To żadna zbrodnia.
Masz szansę spełnić marzenia.
- Nie skorzystasz? - Posłuchajcie.
To ostatnia rzecz, jaką powinienem teraz zrobić.
Wszystko się sypie.
Nie mogę już myśleć tylko o sobie.
Nigdy nie myślałeś.
Mam na karku opiekę społeczną.
Jeśli znowu spieprzę, odbiorą mi syna.
Mam 34 lata i właśnie wróciłem do rodzinnego domu.
Nie mam forsy, nie spałem od miesięcy,
moja żona nie żyje.
Wożę obcych za pieniądze,
a oni mnie oceniają, choć nawet nie rozmawiamy.
Modlę się o napiwki, za które kupię dziecku sok.
- Nie mogę ryzykować. - Nie ryzykujesz.
Masz talent.
Myślisz, że to zły moment, ale zawsze tak będzie.
- Nie ma rzeczy idealnych. - Błąd.
Ja znalazłem ideał.
Muszę iść.
Sam!
Za godzinę muszę być w pracy.
Będę zmęczona.
Dzień dobry
Wynurzam się z pościeli
Patrzę, jak śnisz
Tylko wtedy jesteś spokojna
Popadłem w rutynę
Kłócimy się, pieprzymy
I zasypiamy
Potem się budzę
I myślę
Cóż za poranny widok
Zawsze bądź tak blisko mnie
Synchronizujemy się
Wygodnie mi
Twoja twarz tonie w świetle słońca
Wciąż czuję twój smak Choć zanika
Zostań dziś w domu
Będę leżeć na tobie
Co ty na to?
Wciąż czuję twój smak Choć zanika
I patrzę jak
Się budzisz
Myślę sobie Cóż za poranny widok
Dzień dobry
CO SŁYCHAĆ?
TĘSKNIĘ
NIE ODZYWASZ SIĘ
- Hej! Nie wchodź! - Wybacz!
Mama pousuwała zamki z drzwi.
Do wejściowych kilka dodała.
Mogę wejść?
O ile nie boisz się bandziora ze szczoteczką.
Pójdziemy na nowego Spider-Mana?
Wypuścili kilka części, gdy siedziałem.
Dzisiaj nie mogę.
- Nie masz czasu na film? - Jeszcze pytasz?
Nauka do egzaminów, klub dyskusyjny,
korki o trzeciej,
nabór do drużyny siatkówki...
Będzie z ciebie jeszcze prezeska.
Najpierw muszę się dostać na studia.
Zaproś De’Andrę.
Pierwsza randka na filmie Marvela?
To musi być coś wyjątkowego.
Pierwsza? Znacie się od zawsze.
Czekała na mnie.
Mogę jej chociaż okazać odrobinę szacunku.
Zrobić dla niej coś wyjątkowego.
To kiedy ta randka?
Gdy będzie gotowa.
Tak wyglądają zaloty.
Nie spieszymy się.
Musi się najpierw przyjrzeć odmienionemu Dantemu.
Po resecie.
Tabula rasa.
Zauważyłam kilkuletnią przerwę w zatrudnieniu.
Wierzę w szczerość.
Powiem wprost: siedziałem w więzieniu.
To nic poważnego. Zwolnili mnie wcześniej.
Znam twoją matkę od dziecka.
Mówi, że ciężko pracujesz.
Co robiłeś ostatnio?
Wiem, że nie zatrudniacie przestępców...
Wciąż to robimy, ale...
teraz szukamy instruktorów.
Grasz na czymś?
Mogę się nauczyć.
Przykro mi, stary.
Wezmę to.
Dawaj!
- Dobry jest! - Dziwi cię to?
On był słaby.
Bo ja cię nie uczyłem.
Twój syn ma niezłego kopa.
Przyda nam się.
Joanna mówi, że to fajny dzieciak.
Annette.
Moses.
To wy się znacie?
- Znam wszystkich. - Poznałbym ją lepiej.
Nie pajacujcie.
Głównie to ja będę odbierać Barry’ego.
Cieszę się.
Dawaj, Bar!
Chodźcie tu!
Możemy pogadać?
Podajcie piłkę!
Mam coś...
Nie wolno ci tu być.
To mój bratanek.
Chcę go wspierać.
Nie możesz przebywać z nim sam, póki nie skończy ci się dozór.
No co ty?
To mecz piłki nożnej. Pełno tu ludzi.
Nie rób mi siary.
Przykro mi.
Muszę chronić syna.
Co się gapisz?
Fajne buty!
Dawaj, Barry!
PRZEPRASZAM, BYŁAM ZAJĘTA.
SPOTKAMY SIĘ JUTRO O 12.30?
Mogę?
To twój dom.
Ricky z kuchni wziął chorobowe.
Biedak.
Chcesz go dziś zastąpić?
Niczego nie obiecuję,
ale jeśli się spiszesz, czasem u nas dorobisz.
Gracias, Mami.
Bądź przed siódmą.
Zostaniesz do końca
i posprzątasz.
Przyjdę.
Cholera.
Co?
Lepszego tortu w życiu nie jadłem.
Nie wierzę.
Wcześniej dla mnie nie piekłaś.
- Pomyślałam, że będzie miło. - Coś takiego?
Moja mama by takiego nie upiekła.
Gdzie się tego nauczyłaś?
Wzięłam kilka lekcji.
A właściwie wiele.
Słuchaj, chcę ci coś...
Tak, miałaś mi coś powiedzieć.
Mnie możesz powiedzieć wszystko.
I chcę tego.
- Ale... - Jakaś ty piękna.
Boże.
Dlaczego wciąż to robisz?
- Prawię ci komplementy? - Nie, przerywasz.
Co? Przecież cię słucham!
Nie dajesz ludziom dokończyć zdania!
- Sama go nie dokończyłaś! - Bo nie słuchasz.
Zachowujesz się, jakbym powiedział, że jesteś brzydka.
Chcę ci powiedzieć...
coś bardzo ważnego.
To ważne.
A ty musiałeś...
Dobra.
Słucham.
Mów, co chciałaś.
Chciałam ci powiedzieć...
To może poczekać.
Jesteś niemożliwy.
Za to mnie kochasz.
I inne niemożliwe rzeczy.
Ta twoja praca...
Nikt by takiej nie zdobył, poza tobą.
Bo to niemożliwe.
Wiedziałem, że się mylili.
Kto?
Kumple z paki próbują cię przygotować...
do pierwszych tygodni.
No wiesz...
Życie toczy się bez ciebie.
Co dokładnie robią?
Mówią, że znajdziesz się na innej planecie.
Wygląda znajomo, ale taka nie jest.
Jakbyś był w cholernym Matriksie.
Wszystko wygląda jakoś inaczej.
Nie możesz nawet znaleźć kluczyków.
Rozumiesz?
Niektórzy nie mogą tego znieść.
Chcą wrócić tam, gdzie jest bezpiecznie.
Gdzie nic się nie zmienia.
Ale ze mną tak nie jest.
Pewne rzeczy się zmieniły.
Jestem niegodny zaufania, niewidzialny.
Ale ty...
Ty się nie zmieniłaś.
Czekałaś na mnie.
Szczęściarz ze mnie.
Mam ciebie.
Tylko ciebie potrzebuję.
Wyszłam za mąż.
Powiedziała
Nie chcę modela
Ani filmowego gwiazdora
Nie wygrywaj milionów
Zdobądź tylko serce me
Powiedziała
Chcę tylko wierności
Powiedziała
Pal ze mną, skarbie
Śpij ze mną, skarbie
Śmiejmy się razem
Chcę prostych rzeczy
Pal ze mną, skarbie
Śmiejmy się razem
Śpij ze mną, skarbie
Chcę prostych rzeczy
Chcę ciebie
Chcę tylko ciebie
Oddaj mi siebie
Siebie, skarbie
Chcę ciebie
Chcę prostych rzeczy
I jak?
To odludzie.
Jak z horroru.
Prawda?
Nasze pierwsze wspólne wakacje.
Będzie super. Czeka nas tworzenie,
wspaniały seks, gówniana knajpa
i długie wędrówki.
Będzie idealnie.
Buty.
Mam chodzić boso w nieznanym miejscu?
Po drewnianej podłodze i dywanach.
Sama przyjemność.
Nic, tylko się rozbierać.
Jak tu cudownie!
W takich dywanach może się kryć wiele rzeczy.
Złe nastawienie? Nie sądzę.
Ale inne rzeczy już tak.
To też. Ale najpierw...
To fortepian.
Cóż...
kto wie?
Odtwarza płyty.
No co ty.
Rzeczywiście.
Rozstrojony.
Ale jest super.
Serio.
Dziękuję.
Popracuję przed kolacją.
Ty pracuj tutaj.
- Cholera, jak tu pięknie! - Prawda?
Nie mamy nic do jedzenia.
Co z tą gównianą knajpą?
Nic nie mamy?
Chyba że jesteś ciężarna.
Albo Żydówką.
Za chwilę będę mogła przerwać.
Wiesz co? Sam mogę skoczyć do sklepu.
Masz natchnienie.
Cudownie, wielkie dzięki.
El?
Co robisz?
Zauważyłam, że to się nie otwiera.
Chciałam otworzyć na siłę, ale jest zamknięte na klucz.
- Dlaczego...? - Coś przed nami ukrywają.
- Co to może być? - Coś, co tam ukryto.
Właśnie.
El, daj spokój.
Hej, skarbie.
To moja strona.
Tak?
Zawsze śpisz z prawej.
Tu nie chodzi o stronę.
Nie?
Nie wiem, o co ci chodzi.
Po tej stronie
intruzowi trudniej będzie mnie zabić.
Masz mnie za wariatkę?
Nie. A mnie mogą zamordować?
Nie.
No co ty.
Ty broniłbyś się dłużej.
A ty się wymkniesz?
Którędy miałby wejść intruz?
Klucz nie pomoże.
Ściana jest ze szkła.
Kochany jesteś.
Dziękuję, kotku.
Wyłącz klimę.
Tu jest ponad 30 stopni,
a nie pozwalasz otworzyć drzwi.
Wiem.
Ale od klimy mam krwotoki z nosa.
Boże.
Wstałeś!
Od rana myślę o błękicie Yves Klein,
ale szukam też idealnej zieleni.
Chcę, by mój kameleon wyglądał jak z bajki,
eksperymentuję z mieszanką żółci i zieleni.
To ma być coś pomiędzy,
barwa przechodząca w złoto.
Tak, złoto!
Dobry pomysł!
Chyba nie zgadzamy się co do wizji spędzania wakacji.
Jak ci idzie?
Świetnie!
PORAŻKA!
A naprawdę?
Wracaj do pracy.
Nie podoba ci się tu?
Nie, to zdecydowanie...
trafny opis moich uczuć.
Dom w lesie nie jest w twoim stylu. W porządku.
Dopiero się poznajemy.
Dowiadujemy się samych niemiłych rzeczy.
Tego, jaki jestem niepotrzebny,
albo tego, że jesteś ludzkim kaktusem,
który nie słyszał o braku natchnienia
i śpi spokojnie i głęboko,
jak po najsilniejszych lekach
i całej winiarni Sancerre.
Tymczasem ja pocę się jak...
Nie podoba ci się?
Ani trochę?
Możemy wracać do domu.
Tak?
Poproszę.
Serio?
Dobrze.
Jedźmy.
Ten dom...
Jak go ocenimy?
Na trzy gwiazdki?
Dwie i pół?
Muszę wiedzieć, co napisać.
Sama to zrób. Tobie się podobało.
Moja opinia się nie liczy.
Coś tam napisałeś, prawda?
Pozaczynałem kilka rzeczy.
- A skończyłeś? - Były kiepskie.
Skąd wiesz? Nie skończyłeś.
Zwykle czujesz, że nie warto marnować na coś czasu.
Przynajmniej ja tak mam.
Widzę, że jesteś na mnie zły.
Nie.
Nie gniewam się na ciebie.
Po prostu...
Nie poszło tak, jak chciałem.
Myślałam, że popracujemy
i zabawimy się z dala od szarości życia.
Sądziłam, że też tego chciałeś.
Potrzebuję odpowiednich warunków.
Sam musisz je stworzyć.
Nie możesz uciekać, gdy robi się ciężko.
Mówisz, jakbyś sama miała ciężko w życiu.
Przepraszam, nie chciałem.
O co ci chodzi? Myślisz, że zamożność mojej mamy ułatwia mi życie?
Nie to chciałem...
Szukałam domu z fortepianem, bo mówiłeś, że chcesz pracować.
Teraz jesteś na mnie zły, bo chciałam być dla ciebie miła?
- A może to jakiś wykręt? - Nie.
Naprawdę.
Hej, D.
Co u ciebie, stary?
Idę do pracy.
Duży D wraca do roboty.
Wyluzuj trochę. Idziemy pograć w NBA 2K.
Serio?
Brzmi super, ale spóźnię się do roboty.
No weź.
Jakiś problem?
Zachowujesz się jak ciota. A my o ciebie dbamy.
Nie prosiłem was o to.
- Zapomniałeś, co zrobiliśmy? - Nie prosiłem o to.
Widzisz...
nie musiałeś.
Tak postępuje rodzina.
- Okaż wdzięczność. - A ty nie mów mi, co mam robić.
Duży D pyskaty jak zawsze.
Paka nie zmieni człowieka.
Hej, D.
Zapomniałeś, z kim gadasz?
To ci przypomnę.
Nie prosiłeś o to, ale pomogliśmy dla ciebie Samowi.
Arthur będzie chciał czegoś w zamian.
Nie chciałem nikogo urazić.
Nie musisz się tłumaczyć.
Jesteśmy rodziną.
Potrzebujesz czegoś? Wal śmiało.
Ty też nam pomożesz w razie potrzeby.
Prawda?
Pewnie.
Nie chcę tego.
Daj spokój.
Każdy zasługuje na przerwę.
Podrasowana.
- A to za co? - Za twoją pracę.
Nie musisz mi tego dawać.
Zaczekam do wypłaty.
Mówiłaś, że zastępuję Ricky’ego.
- Za zastępstwo też dostaje się wypłaty. - Tak.
Dobra. Co mam jeszcze robić?
- Pomóc ci tutaj? - Dante...
Mówiłam, że to nie na stałe.
Będę szukała kogoś na to miejsce.
Po co? Kogoś już masz.
Szefostwo nie pozwoli mi zatrudnić skazanego przestępcy.
To ich zasada, nie moja.
Zatrudniłabym cię, gdyby to ode mnie zależało.
Ale zasady to zasady.
Tak, musisz się ich trzymać.
Świetnie ci dzisiaj poszło.
Kiedy się dowiedziałaś, że mnie nie przyjmą?
Zanim poprosiłaś mnie o pomoc czy później?
Tak myślałem.
Sammo?
Co tu robisz?
Pilnuję Barry’ego.
Sam wyszedł?
Tato?
Idź spać, Bar.
Nie wolno ci tu być.
Dokąd poszedł Sam?
- Nie mówił. - Spotkać się z ciocią Dee.
W końcu musiałaś mu powiedzieć.
Co tam? Zamówiliście już?
Podobno świetnie tu karmią.
- Dante... - Nic mi nie powiedziałeś!
Daj mu spokój.
Mówiłaś, że zaczekasz.
- Że będziesz mnie wspierać. - Wyjdźmy stąd.
Tego chciałem. Marzyłem o tobie,
robiłem wszystko, by cię znowu zobaczyć.
A ty we mnie nie wierzyłaś. Nie zaczekałaś.
Czekałam!
- Naprawdę! - Uspokój się.
Jak długo?
Trzy miesiące?
Cztery? Rok?
Kurwa, wyszłaś za mąż!
Nie poznałaś faceta wczoraj.
Przykro mi!
- Powinnam była ci powiedzieć. - Tak.
Od razu. Ale...
Myślałaś, że nie wyjdę.
Prawda?
Wiedziałam, że wyjdziesz.
Mówisz, że się zmieniłeś.
Nie ty jeden.
Wiem, że nie chciałeś tego usłyszeć.
Wal się.
Ty też.
Dante! Przestań.
Mogę w czymś pomóc?
Wszystko gra?
Cholera.
To nie mój dom?
Mam nadzieję. Mieszkam tu i wcześniej cię nie widziałem.
Pewnie wpisałem w apce stary adres.
Tak to jest, gdy imprezujesz.
Widzę, że czujesz się nieswojo.
A mnie strasznie wstyd.
Uważaj, schody.
Usiądź na moment.
- Mam usiąść? - Tak.
Tutaj.
Przyniosę ci wody. Zaczekaj.
Dzięki.
„Przyniosę ci wody”.
Dziękuję.
Co wziąłeś?
Nic.
Jestem lekarzem.
Nas się nie okłamuje.
Lekarz?
Zmierzę ci puls.
Mówisz, że tu mieszkałeś?
Pewnie w którejś chwili
chciałem wrócić do domu.
I trafiłem tutaj.
Zdarzyło ci się to kiedyś?
Może wejdziesz do środka?
Pozmieniało się?
Żona zrobiła tu remont.
Wcześniej ściany były żółte.
Żona wybrała kolor?
Drzwi były otwarte.
Hej, skarbie.
Dante.
Kiedyś tu mieszkałem.
Przepraszam, że...
zrobiłem kłopot.
Wam obojgu.
Dziwna sprawa.
Mam po kogoś zadzwonić?
Nie.
Już tu nie wróci.
Wsiadaj, już.
Nie.
Wsiadaj.
Co robisz?
To taksa, co nie?
Jak mnie znalazłeś?
Spacerowałem po okolicy, a ona do mnie zadzwoniła.
A co myślałeś?
Chyba bardzo chcesz wrócić do paki.
Zawieź mnie tam.
Znałem tam honorowych ludzi.
A moja własna rodzina nie potrafi mi nawet powiedzieć prawdy.
Ona sama chciała ci powiedzieć.
Od kiedy o nim wiesz?
Jak mogłeś mi nie powiedzieć?
Może czułem, że gdy tylko ci powiem, narobisz syfu, jak zawsze?
I tak się stało.
Poszedłeś do nich.
Mamy być po twojej stronie, gdy odwalasz takie rzeczy?
Niby kto jest po mojej stronie?
Siostra się mnie boi, matka widzi we mnie zbira,
a kuzyn nie chce ze mną gadać.
- Kto mnie wspiera? - Dziwisz się?
Odsiedziałeś cztery lata i wciąż wszystko pierdolisz.
- A ty niby nie? - Teraz mówimy o tobie.
Dostałeś się do najlepszej szkoły w kraju,
- ale byłeś na nią za dobry. - Wcale nie.
Sam musiał wszystko spierdolić.
Twoja gitara kurzy się w kącie,
bo boisz się cokolwiek z nią zrobić.
Wiesz, co bym oddał za część twojego talentu?
Nawet do robienia kawy się nie nadaję.
Gówno mam.
Nie mogę liczyć na nic więcej.
Bo złapali cię z prochami.
Wiesz, dlaczego?
- Cały Sam! - Bystrych nie łapią.
Takiego cię znam, bezlitosnego.
Nigdy nie pomożesz, ale zawsze dokopiesz.
A ty, kurwa, dokąd?
Rodzina powiedziałaby mi prawdę.
A wy każecie mi się trzymać z dala od tych, co naprawdę mnie wspierają.
Dobra, biegnij do swoich ziomków.
Może wtedy nie spieprzysz mi życia.
Sam to sobie robisz.
Tylko dzięki Eleanor byłeś dobry.
Dlatego tak się wkurzasz na mnie i na wszystkich.
Bo wiesz, że ona już nie wróci.
Wynocha z mojego wozu.
Tu Nellie. Zostaw wiadomość.
Słońce gaśnie, gdy nie ma jej
Czuję chłód, gdy mi jej brak
Słońce gaśnie, gdy nie ma jej
A znika na długo tak
Zawsze gdy odchodzi gdzieś
Czemu znowu nie ma jej?
Może już nie wróci tu?
Słońce gaśnie, gdy nie ma jej
Dom obcy staje się
- Wcześniej nie rozumiałem - Kiedy ona znika gdzieś
Że mogłem kupować ci kwiaty
Wiem...
Poświęcać ci cały czas
Wiem...
Zabierać cię na imprezy
Bo tak bardzo kochałaś taniec
- Powinienem dać ci spokój - Teraz ona tańczy
- Słońce gaśnie, gdy nie ma jej - Lecz partnerem nie jestem ja
Choć cierpię
- Słońce gaśnie, gdy nie ma jej - Ja pierwszy powiem
- Słońce gaśnie, gdy nie ma jej - Że myliłem się
Czuję chłód, gdy mi jej brak
Wiem, że za późno już
By za błędy przepraszać cię
Ale teraz tylko jednego chcę
By tamten kupował ci kwiaty
Za rękę trzymał cię
Poświęcał ci cały czas
Który z tobą ma
Niech zabiera cię na imprezy
Bo pamiętam, jak bardzo kochasz taniec
Niech robi to Co mogłem robić ja
Gdy byłem twój
Niech robi to Co mogłem robić ja
Gdy byłem twój
Przepraszam cię za ten weekend.
Przeprosiny czekają na przyjęcie.
Czegoś ci o sobie nie powiedziałem.
Moja mama zmarła pół roku...
po moim odejściu z Berklee.
Mój ojciec do dziś sądzi...
że to moja wina.
To głupie, bo...
to był zawał. Nie miałem z tym nic wspólnego.
Ale...
wiem, że w chwili śmierci nie była ze mnie zadowolona.
Uciekłem przed jej marzeniem o mnie.
Teraz, gdy piszę piosenkę...
i nie jest idealna...
myślę o tym, jaki sprawiam jej zawód.
A piosenki, które pisałeś ostatnio?
W mojej głowie są doskonałe.
Ale gdy zaczynam je spisywać...
nigdy...
nie dorównują moim wyobrażeniom.
Można tak opisać wiele rzeczy.
Moja matka przez całe życie mówiła mi,
że nie nadaję się do tego, co chcę robić.
Do tego stopnia, że przestałam się starać,
bo bałam się porażki.
Oczekiwania naszych rodziców
nie mogą nas ograniczać.
Musimy robić to, na czym nam zależy.
Oczekiwania to nie rzeczywistość.
Nie możesz porzucać rzeczy, o których wiesz, że...
nie będą idealne.
Nie ma rzeczy idealnych.
To dotyczy mnie, mojej książki, mojej mamy, taty, ciebie...
Twojej muzyki.
Twojego taty.
I nas.
Nie panujesz nad tym wszystkim.
A jeśli nie jestem jak ty?
- Może się nie zmienię? - Już to zrobiłeś.
Zagraj wszystko, co zacząłeś.
Czas pokazał mi
Jak sekundy zmienia w dni
Dziękuję.
Za nową strunę.
Chcesz piwa?
Na pewno mogę wejść?
Co z opieką społeczną?
Zajmę się nimi.
Dobre.
Co to?
Napisałem to dawno temu.
Miłe dla ucha.
Miło móc to komuś zagrać.
Pamiętasz mojego syna, Dantego?
Mama mówi, że wyszedłeś z więzienia.
Uwielbia o tym mówić.
Powiedziała też, że szukasz pracy.
Cudów nie obiecuję, ale jeśli będziesz mi pomagał,
podawał chłopcom wodę,
dbał o piłki, buty i boisko,
to każdego tygodnia wpadnie ci kilka dolarów.
Nie jestem wybredny.
Dziękuję.
Zaczniesz od razu?
Czas pokazał mi
Jak sekundy zmienia w dni
Świat nie zatrzymuje się
Nie dla mnie ta gra
O tak.
Wstrzymuję oddech swój
Mas? Zgadza się?
Tak, to ja.
Z tobą u boku
Nigdy nie zgubię się
W tobie utkwię wzrok
Jest pani sama?
To źle?
W tobie utkwię wzrok
Nie.
Doskonale.
W tobie utkwię wzrok
Napisy: Aleksandra Basińska